دلتنگی های آدمی را  باد ترانه ای می خواند

آرزوهايش را آسمان پرستاره ناديده می گيرد

                           وهر دانه ی برفی به اشکی نريخته می ماند

سکوت سرشار از سخنان ناگفته است

                         و حرکات ناکرده

                                اعتراف به عشق های نهان

                                             وشگفتی های بر زبان نيامده!

دراين سکوت حقيقت ما نهفته است

                          حقيقت تو و من!

مارگوت بیگل             


 

نوشته شده توسط samaneh در یکشنبه سیزدهم اسفند 1385 ساعت موضوع | لینک ثابت