چه انتظار عظیمی نشسته در دل ما

 

همیشه منتظریم و کسی نمی آید

 

صفای گمشده آیا

 

بر این زمین تهی مانده باز می گردد ؟

 

اگر زمانه به این گونه  

                      

                           – پیشرفت این ست

 

مرا به رجعت تا غار    

                      

                            – مسکن اجداد

 

مدد کنید ، که امدادتان گرامی باد

 

همیشه دلهره با من ، همیشه بیمی هست . . .

 

که آن نشانه صدق از زمانه برخیزد

 

و آفتاب صداقت ز شرق بگریزد

 

همیشه می گفتم :         

                            

                     چقدر مردن خوب ست ،

 

چقدر مردن

                                                                            

– در این زمانه که نیکی حقیر و مغلوب ست       

    

                                                               – خوب ست . . .

                                                                                                      ح.مصدق


 

نوشته شده توسط samaneh در سه شنبه بیست و سوم مهر 1387 ساعت موضوع | لینک ثابت