اندوه

 

      همان:

 

تیری به جگر در نشسته تا سوفار.

 

 

تسلای خاطر

 

            همان:

 

مرثیه یی ساز کردن.-

 

غم همان و غم واژه همان

 

نام صاحب مرثیه

 

                       دیگر.

 

و چنین است و بود

 

که کتاب لغت نیز

 

                 به بازجویان سپرده شد

 

تا هر واژه را که معنایی داشت

 

                                   به بند کشند

 

و واژگانِ بی آرِش را

 

                        به شاعران بگذارند.

 

 

و واژه ها

 

          به گنهکار و بی گناه

 

                                 تقسیم شد،

 

به آزادی و بی معنی

 

سیاسی و بی معنی

 

نمادین و بی معنی

 

ناروا و بی معنی.-

 

 

و شاعران

 

از بی آرِش ترینِ الفاظ

 

                        چندان  گناه واژه  تراشیدند

 

که بازجویانِ به تنگ آمده

 

                         شیوه دیگر کردند،

 

 

و از آن پس

 

سخن گفتن

 

نفسِ جنایت شد .

 

 

/مدایح بی صله – شاملو/


 

نوشته شده توسط samaneh در جمعه شانزدهم مرداد 1388 ساعت موضوع | لینک ثابت