ما در این وادی تسخیرشدگان جهلیم و از درد بی جسارتی رنج می بریم.
گاه از درد می نالیم. گاهی هم فقط خود را به خواب می زنیم تا مگر از
این درد رهایی یابیم.
غافل از اینکه خواب و رؤیا درمان دردمان نیست.
بیداریست که نشان از آزادی می دهد انگار از همه اسارت ها رسته باشی
نوشته شده توسط samaneh در چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386 ساعت موضوع | لینک ثابت
درباره وبلاگ

ایمان دوست داشتن
این دو بس نان؟
من هیچگاه گرسنه نبوده ام
آزادی
همین است آنچه می خواهم.
فهرست اصلی
دوستان
نارکند
سيمرغ همان سي مرغ بود
پسران حرومزاده
ته مانده های یک مرد
خوابگاه ما
کلمات زیبا انسانهای زیبا
عشقي بي قاف بي شين بي نقطه
جامعه شناسی
ورنا
ابلهی که همه چیز میدانست
دخترونه
خاموشی
فروغ سیمرغ
بچه مثبت
امپراطور
طرح یک بغض
عشق و عبرت
یا خالی و یا لبریز
نوشته های پیشین
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
فروردین 1388
بهمن 1387
مهر 1387
مرداد 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
مرداد 1386
تیر 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
طراح قالب
POWERED BY