چنان در قيد مهرت پايبندم

که گويي آهوي سر در کمندم

گهي بر درد بي درمان بگريم

گهي بر حال بي سامان بخندم

نه مجنونم که دل بردارم از دوست

مده گر عاقلي بيهوده پندم

/سعدی/


 

نوشته شده توسط samaneh در سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388 ساعت موضوع | لینک ثابت